Süper Lig’de daha öncesinde bu kadar sıkıntılı bir performansını görmediğim dersem yalan olur ki, Kayserispor’un Fenerbahçe karşısında tutuk ve bir o kadar da korkmuş hali beni fazlasıyla üzdü. Daha maça başlamadan önce sanki ‘rakibin karşısında ne yaparız’ diyen bir futbolcu topluluğu ile maça çıkmış gibiydik. Kale önünde rakibin baskılarını hisseden ve buradan da topu uzaklaştırmak için canla başla mücadele eden bir takım görüntüsü vermiş olmak, beni çok düşündürdü. Rakibin kalesine de gitmekte aciz kalmış bir oyuncu grubu ile ‘nasıl ligde kalan maçlarda sonuç alırız’ diye düşünmedim dersem yalan olur. Rakibin gücü ne olursa olsun, bizdekiler de güçsüz bir halde karşılarına dikilmiş değillerdi ya! Kalede Bilal’in olması belki de daha farklı skor olmasını önledi diyebilirim. Ha bu arada Cardoso sen nasıl bir futbolcusun arkadaş! Bulduğun iki pozisyonda arkadaşlarına pas atmaktansa, kendin sonuca gitmek istiyorsun ve bunu da beceremiyorsun. Hâlbuki adamlar orada boş bir şekilde senden top bekliyorlar. Bu kadar bencil olma arkadaş.
Ligden düşme potasında olan takımların rakipleri karşısındaki mücadelesini görünce, bizimkilerin oyunu canımı sıktı. Geçen hafta Konyaspor, bu hafta Karagümrük rakip kim olursa olsun, oyunlarını ortaya koyup, çatır çatır oynamasını biliyorlar. Ama temsilcimiz sanki Fenerbahçe karşısında beraberlik varmış gibi hep savunmada kalan takım oldu. İkinci yarıda rakip 3.golü attıktan sonra baskısını azalttı da, ileriye çıkma başarısını gösterdik. Yoksa hala kalemizin önünde etten duvar örmüş bir halde ‘daha fazla atma Fenerbahçe’ der gibiydik. Başkan Çamlı gelecek sezon için teknik heyet konusunda bence iyi düşünmeli şimdilik sadece bu kadar söyleyeyim…