Hafta sonunda deplasmanda oynanacak olan İstanbul maçı için hazırlıklar şimdiden başladı. Takım sporcuları her ne kadar ‘haftalık final maçları oynuyoruz’ dese de, buna pek inanasım gelmiyor. Her hafta farklı bir moral ve motivasyonla maça çıkıyorlar. Kimi zaman düşük bir moral ile kimi zaman ise ne olduğunu bilmediğim sihirli bir değnek değmişçesine bir oyun tarzı ile. Yani anlayacağınız temsilcimizin her haftası aynı olmuyor. Bu özellik ne yazık ki Dünya Kupası sonrasında cereyan etti. Hani dinlenme futbolculara iyi gelmedi diyeceğim ama ben de haksızlık yapmak istemiyorum. İnsanın dinlenme zamanı kendisine kötü olur mu diye de, içimden geçirmeden edemiyorum. Beşiktaş karşısında ilk dakikada gelen golün şaşkınlığını uzun süre üzerinden atamayan temsilcimizin ilk yarıdaki maçlarına baktığımda bu gibi birçok karşılaşma oynamış ve hepsinde de çabuk toparlanarak durumu kendi lehine çevirmiş. Peki, sezonun ikinci yarısında ne oldu da, bu düzeltmeleri yaşayamadık?
Diyorum ya bu aralar futbolcularımızda bir farklılıklar yaşanıyor. Benim bu konuda yönetime tavsiyem ne etsinler sezon sonunda transfer tahtasını açtırsınlar. En azından memnun olmayan isimlerle yola devam etmektense karşılıklı yapılacak anlaşmalarla yollar ayrılabilir ve yerlerine daha inanmış isimler gelebilir. Nasıl olsa onlara da aynı ücret verilecektir. Başarıya aç kalmışlar tahta kapalı kendilerini gösterecekler derken şimdilerde farklı kozlarla karşımıza çıktılar. Bu yüzden yönetim buna dikkat etmelidir benden söylemesi…
