Ligin son iç saha maçında da mağlubiyeti almak hiç hoş olmadı. Taraftarın karşısında sahada ayakta kalmakta sorun yaşamayan temsilcimizde oyuncuların son vuruşlardaki beceriksizlikleri, beni bir hayli endişelendirdi. Hani daha birkaç gün öncesinde silinen 3 puanı, bu maçta alacağımız bu galibiyetle telafi edeceğiz derken, ne yazık ki istediğimizi yapamadık. Hani futbolcuların saha içinde varlıklarını görünce oyuna ve son ana kadar topu sürmelerine sevindim isteksiz oynamıyorlar. Ligi kafalarında bitirmemişler dedim. Ancak sonucu getirecek desem de, ne yazık ki kale önünde bir türlü vuruş yapamadılar. Sanki Ankaragücülü futbolculara maça çıkmadan önce yemin etmişler de, ‘sizin kaleye gelirsek, topu kaleye çekersek, bir daha topa dokunamayalım’ demişler gibiydiler. Tabi ki bu söylediğim bir benzetme ama gerçekten insanın zoruna gidiyor. Kalenin önüne kadar gelip de boşa geçen bir değil, iki değil, beşten fazla pozisyonun bu şekilde harcanmasına ben bir anlam veremedim. Kaldı ki rakibin oyunu da öyle şaşalı bir oyun değildi.
Hani Teknik Direktör Çağdaş Atan oyuncuların ligi kafalarında bitirdiğinden söz etmişti ya! İşte ligin sonları gelse de, bizim futbolcularda başka bir moralsizlik var. Kalede Bilal’e diyecek bir söz bulamıyorum. Yazık ediyorlar. Kaldı ki bu durum saha içinde böyle desem de, saha dışında işler bir hayli karıştı. Daha öncesinde çözümlendiği belirtilen Bertolacci için gelen karar beni bir hayli şaşırttı. Gönderilirken bu futbolcu için sorun yok denilmişti. Ama bakıyorum yine alacak verecek davası ve sorun yumağı. Şimdi ne olacak? Bu oyuncunun da alacağı ödenmediği takdirde gelen bir yasak daha. Sonra ise puan silme devam edip gidecek. Anlayacağınız daha çok işimiz var…
