İlk yarı sanki saha içinde olmak istemeyen ve bir an önce maçın bitiş düdüğünü beleyen bir takım hüviyeti vardı. Futbolcular sanki zorla koşmaya çalışıyordu. Hani ayaklarına pranga vurulmuş insanlar olur ya, işte öyle bir durum söz konusuydu. Maçı izlerken bir ara yanımda bulunanlara; ‘ben ne yaptım da böylesi bir eziyeti çekmek durumunda kalıyorum’ dedim. Yani zorla bir maç izlemeye başladığımı hissettim. Aslında ortaya konan oyun ve futbolcuların isteksizliği bunları bana söyletendi. ‘Nasıl olurda bu durumu aşarız’ desem de, ilk yarı isteksiz bir oyunla geçti.
Maçın ikinci yarısında da ilk yarısından farklı bir oyun ortaya konmadı. Paslaşmada dahi kısa düşen top, bir türlü istenilenlerin yapılmasına olanak sağlamadı. Bırakın pas atılmasını birde, takımın içinde gol atma isteğinin olmaması zevksiz ve bir o kadar da can çekişen bir takım edasındaki oyunu bize izlettirdi.
Bu futbolcular sanırım ‘her şey bitti’ diyerek, ligde kaldıklarını düşünerek oyun oynuyorlar. Ama unutmasınlar ki daha çok hafta var. Geçen sezonda olduğu gibi ‘tam kurtulduk’ derken, birde ligden düştüğümüzü hatırlatırım. Aynı senaryoyu yaşamamak adına bu futbolcuların hafta içinde dikkatleri çekilmelidir. Yapılacak ne varsa yapılmalı ve ekran karşısında izleyenlerin azap çekmelerine son verilmelidir. Sorumluluk konusunda böyle yapacaklarsa, hiç durmayalım ve gelecek sezon bir alt ligde ne yapacağımızın hesaplarını yapmaya başlayalım…
