Daha maçın başı dediğimiz anlarda gelen golle keyiflendim, hatta umutlandım. Öyle ki rakip karşısında ilk dakikalarda ortaya konan oyun karşısında mutlu olmamak elde değildi. Ta ki golün gelmesi ve sonrasında oyunun hâkimiyetini rakibe verene kadar. Golden sonra temsilcimizde sahasında oyunu kabullenme gibi bir hastalık başladı. Orta sahada fazla çoğalamadığımız anlarda, rakibin gelişine de engel olamadık. Takım olarak her ne kadar hazırız desek de, bence hala eksik olan isimleri arıyoruz. Hele orta sahadaki eksikler bizim en hassas yerimiz diyebilirim. Sakatlıkların düzelmesinden sonra takımın daha iyi olacağını düşünüyorum. Yani kısacası ligin başlarında bu gibi durumlar normal diyerek temsilcimizin aldığı bir puanın sevincini yaşayacağım. Maçta topa hâkim olma konusunda bir üstünlüğümüz olduğunu net bir şekilde söyleyebilirim. Ama güçlü isimlerle kurulu rakibin ceza sahamızda yakaladığı pozisyonlarda, defans kurgusunun çaresiz kaldığı anlarda ‘iyi ki Lung var’ demekten de geri kalmayacağım. Kalede önemli kurtarışlara imza atan Lung’un uzun aradan sonra yeniden kaleye geçmesi ve önemli kurtarışlara imza atması hem takımı kurtarıyor, hem de Lung özelinde güveni artırıyor.
Kalede güveni sağlasak da ortada görünen ise önemi bir forvetin eksikliği diyeceğim. Umarım sakatlandığı belirtilen forvet Gavranovic kısa sürede iyileşir de aramıza katılır. Ha bu arada Uzodimma da ilk maçta gösterdiği performansla ilerisi için beni sevindirdi haydi hayırlısı…
