Gaziantep’te, Şahinbey ilçesinde 8 metrekarelik dükkanında yarım asırdır saat tamirciliği yapan 68 yaşındaki Nurettin Büyükkörükçü, bir zamanların gözde mesleğini gençlerin beğenmediği için çırak bulamadığını söylüyor.
Büyükkörükçü, mesleğe 1976 yılında saat tamircisi olan dayısının yanında çırak olarak başladı. Kısa sürede mesleğin inceliklerini öğrenen usta, askere gidene kadar dayısının yanında çalıştı. İlkokulu bitirdiğinde attığı ilk adımla başlayan bu yolculuk, onu ustalığa taşıdı.
Askerden döndükten sonra 1985 yılında kendi iş yerini açan Büyükkörükçü, daha çok antika saatleri tamir ediyor. Yarım asırdır akreple yelkovanın kovalamacasına tanıklık eden usta, 8 metrekarelik dükkanında mesleğini severek sürdürüyor.
"Eski dönemlerde saatçilik çok güzel bir meslekti" diyen Büyükkörükçü, telefonların yaygınlaşmasıyla mesleğin cazibesini kaybettiğini belirtiyor. 1990’lı yıllarda işlerin iyi olduğunu, ancak 2000 yılından sonra düşüş yaşandığını ifade ediyor.
"Bu meslek son demlerini yaşıyor" diye konuşan usta, meslek sayesinde evlenip çocuklarını büyüttüğünü ancak şimdiki gençlerin heves etmediğini söylüyor. Saat tamirciliğinin sabır ve emek isteyen, çok nazik ve ince bir iş olduğunu, sevgisi olmayanın yapamayacağını vurguluyor.