Emeklilikte Bile Dinmeyen İş Aşkı
Muğla’nın Köyceğiz ilçesinde 64 yaşındaki Ali Dağdelen, emekli olmasına rağmen 3 metrekarelik dükkanında mesleğini yaşatmaya devam ediyor. "Bizden sonra kim yapar bilmiyorum" diyen ayakkabı tamir ustası, hem geçimini sağlıyor hem de kaybolmaya yüz tutmuş bir zanaatin nöbetini tutuyor.
Bir Ömür Süren Meslek Yolculuğu
1976 yılında İzmir Kemeraltı’nda eniştesinin yanında çırak olarak başladığı meslekte yıllarca çalışan Dağdelen, ailesini geçindirmek ve çocuklarını okutmak için yoğun bir tempo tutturdu. "Gençken çalıştığını bilmiyorsun. Yıllar geçiyor. Şimdi emekli olduk, biraz da yaşamaya çalışıyoruz" diyerek özetliyor geçen zamanı. Emekli olmasına rağmen müşterilerini mağdur etmemek için küçük dükkanında tamir işlerine devam ediyor.
Gelecekten Umutsuz Bir Zanaat
Mesleğin geleceğinden endişeli olan Dağdelen, Köyceğiz’de kendisinden başka usta olmadığını vurguluyor. Yeni çırak yetişmediğini, gençlerin bu işi yapmak istemediğini söylüyor: "Çocuklara sorduğun zaman kokuyor diyorlar. Bir meslek sahibi olmak istemiyorlar. Bizden sonra ne olur bilmiyorum." Yine de mesleği tavsiye ediyor: "Kalaycılık gibi bu iş aç kalmazsın çok da doyurmaz ama yine evini geçindirir."
