Kocaeli'de ortaokul yıllarında, zayıf gelen karnesini ailesine göstermekten korkan Akan Uran evden ayrıldı. Başka bir ilçeye kadar yürüdü ve geceyi geçirmek için sığındığı bir caminin avlusunda, soğuk bir kış gecesinde donmak üzereyken duyduğu bir sesle uyandı. O sesin kendisini kurtardığına inanan Uran, o geceden sonra yaşamı değişen 33 yaşındaki bir sanatçıya dönüştü.
O gece yaşadığı korku ve travma, Uran'da psikolojik rahatsızlıklara yol açtı ve kendisine yüzde 45 engelli raporu verildi. Hastalığının ilk dönemlerinde eve kapanan genç adam, içindeki karanlığı aşmak için bir çıkış yolu aradı. Bu çıkış yolu, kendi imkanlarıyla başladığı karakalem ve boya resimleri oldu.
O kritik geceyi anlatan Uran, "O sesi duymasaydım kış günü orada donarak ölecektim. O uyandıran sesten sonra korkularım ve başka sesler duymalarım başladı. Tedavim de bu şekilde başlamış oldu" diyor. Bu deneyim, onun için hem bir travmanın başlangıcı hem de ikinci bir şansın habercisiydi.
Zamanla sanat eğitimleri alarak kendini geliştiren Uran, resmin kendisine huzur ve mutluluk verdiğini söylüyor. "Şimdiki halime çok şükrediyorum, eskisinden çok daha iyiyim. Kalemim elimde olduğu sürece hiçbir engel tanımam" diyerek sanata olan bağlılığını ifade ediyor.
Bugüne kadar 300'ü aşkın esere imza atan Akan Uran, dördüncü kişisel sergisini sanatseverlerle buluşturmanın gururunu yaşıyor. "Eğer destek verip elimden tutarlarsa kendimi çok daha fazla geliştirmek, daha iyi seviyelere gelmek isterim" diyen Uran, sanat yolculuğunun devam edeceğine inanıyor.